کنج ازلت .. گوشه خلوت .. درد بي درمان .. نماز بي پايان

اشک چکيده .. بغض رهيده .. بي سر و سامان .. بي مي و رقصان ..

ازلت تا به کي ؟ غربت تا کجا ؟؟

اين همه مستي ...

                                             خالق هستي

                                                                                             نداري رغبت ؟ اندکي الفت ؟؟

من یک اسیرم .خیلی فقیرم..........

از درد دلم به جز تو کي با خبر است

                                يا با من ديوانه که در بام و پر است

                                                                  طغيان درون را به که بتوانم گفت

                                                                                       فرياد نهان را به دل کي اثر است